De man en de monnik

Er was eens een succesvolle man. Hij had vroeger hard geleerd en nu werkt hij net zo hard. Want hard werken zorgt ervoor dat hij kan leven zoals hij wil.

Hij wil graag mooie kleren kunnen kopen voor zichzelf en zijn gezin. Hij heeft een prachtig huis met een grote tuin en een zwembad. De auto´s voor zijn deur zijn ruim, duur en goed verzekerd. Zijn vrouw is mooi en net zo succesvol als hij. Ze werkt net zoveel uren als hij en ze zijn beiden blij met de hulp in de huishouding, die ze met gemak kunnen betalen.

Samen hebben ze 3 prachtige en slimme kinderen. Die kinderen zitten op goede scholen om ze voor te bereiden op een succesvol leven. Zo kunnen ze in de voetsporen van hun ouders treden. Prachtig toch?

Elke dag als de man naar zijn werk rijdt, komt hij langs een klein huisje. En elke dag ziet hij daar de monnik werken in zijn tuin. Het huisje is krakkemikkig en de tuin is overwoekerd door bloemen en planten. De monnik groet vriendelijk terwijl hij het zweet van zijn voorhoofd veegt met een smerige doek.

Elke avond als de man laat naar huis rijdt, komt hij de monnik langs de weg tegen. Modderig en bezweet loopt hij richting de enige berg in de buurt, net buiten het dorp. Weer groet de monnik vriendelijk. Het valt de man op dat de sandalen van de monnik zijn versleten en dat zijn kleren zijn gescheurd.

Op zaterdagochtend rijdt de man weer naar zijn werk. Hij moet nog een paar offertes uitwerken en waarschijnlijk wordt het een lange dag. Gelukkig heeft hij vanavond een feestje thuis met vrienden en familie. Even afleiding en eens lekker wat drinken. Hij heeft het verdiend, na al het harde werken.

De man ziet de monnik al heel vroeg lopen met een grote kar vol groente en fruit. De monnik neemt de tijd om te stoppen en zwaait vriendelijk naar de man. Hoofdschuddend rijdt de man door.

“Die monnik werkt veel te hard voor niets. Want als hij wel iets zou krijgen voor zijn werk, dan zou zijn huis wel wat mooier zijn en zijn kleren niet versleten”, denkt de man, terwijl hij snel verder rijdt. Hij mag niet te laat komen.

Zoals verwacht wordt het een lange dag voor de man en tegen de avond vertrekt hij naar huis met een hoofd vol piekergedachten en een lege maag. Hij denkt aan het feest en hij baalt. Hij heeft er eigenlijk geen zin in. Geen zin in de drukte en het gedoe. Maar hij spreekt zichzelf moedig toe:

“Na 3 biertjes ziet het feestje er zeker weten weer wat leuker uit”.

Tot zijn verbazing ziet hij de monnik weer lopen met de kar. Weer stopt de monnik om de man te begroeten en de man besluit om ook even te stoppen. Hij opent het raampje van zijn dure auto en zegt:

“Goedenavond! Ik zie u iedere dag heel hard werken, van ochtend tot avond. U neemt nooit pauze. Dat heeft indruk op mij gemaakt. Ik wil u graag uitnodigen voor een feest bij mij thuis. Er is heerlijk eten en drinken en u kunt dan even bijkomen van het harde werken. Ik zou het heel fijn vinden als u zou kunnen komen”.

De monnik knikt vriendelijk en er verschijnt een brede glimlach op zijn vrolijke, gebruinde gezicht. “Dat is een prachtig geschenk. Ik kom heel graag”.

Ze spreken tijd en plaats af en de man rijdt met een fijn gevoel richting huis. “Nu kan de monnik eindelijk eens lekker eten en drinken en zo komt hij onder de mensen. Want werk alleen maakt niet gelukkig, toch?”

Die avond staat de monnik inderdaad bij de man op de stoep. Het verbaast de man dat de monnik niet de moeite heeft genomen om zich om te kleden. Zijn sandalen zijn versleten en de scheuren in zijn kleren zijn er nog.

De man amuseert zich (na de nodige biertjes) en voelt zich op zijn gemak. Maar dan ziet hij de monnik in een hoekje staan. De monnik praat met niemand en glimlacht alleen voldaan voor zich uit. De man kan het niet laten om de monnik aan te spreken:

“Waarom eet u niet en drinkt u niet? U heeft hard gewerkt en u heeft het verdiend! Zal ik een biertje voor u inschenken of een bordje eten voor u regelen? Waarom praat u niet met anderen? Ze zijn echt hartelijk en aardig. U ziet immers nooit iemand.”

De monnik maakt even een kleine buiging en kijkt de man met een brede lach aan.

“Mijn maag knort niet, dus eet ik niet. En dorst voel ik niet, dus drink ik niet. Ik heb gegeten en gedronken. Dus ik ben tevreden. Mensen heb ik gezien en gesproken toen ik het fruit en de groenten uit mijn tuin heb verdeeld in het dorp. De mensen die het nodig hebben, zijn altijd vriendelijk en ik krijg vaak een klein geschenk als dank. Ze schenken mij hun oude kleren, zodat ik het niet koud heb. En ze schenken mij gesprekken en vrolijkheid. Dus ik ben tevreden”.

De man kijkt verbaasd en laat het antwoord even bezinken.

“Maar u doet niets voor uzelf! U heeft toch wel eens een beloning nodig voor alles wat u doet? U deelt uw opbrengst gratis uit! En u doet niets voor uw eigen geluk? Dat werkt toch niet zo!”

Wijs kijkt de monnik met zijn pretoogjes in de ogen van de man en hij antwoordt:

“Elke dag sta ik voor dag en dauw op om de zon te zien stralen. Elke dag verzorg ik mijn planten en bloemen om ze te laten groeien en om zelf te bewegen. Elke dag mag ik eten van de groenten en het fruit uit mijn tuin. Elke dag ontmoet ik mensen die ik mag helpen. En elke dag word ik zelf ook een beetje geholpen. Elke dag beklim ik de berg aan de rand van het dorp. En elke dag neem ik de tijd om te genieten van de stilte van de berg. Ik mediteer en beweeg tot de zon ondergaat. Daarna vertrek ik naar mijn huisje en dan studeer ik tot mijn ogen moe worden. En dan slaap ik elke nacht een diepe slaap.

Maar mag ik u iets vragen? Eén simpele vraag?”

De man is stilgevallen en laat de woorden van de monnik weer even indalen. Het bier heeft hij allang weggezet. Hij bedenkt in dat korte moment dat hij ook iedere dag werkt. Werkt voor aanzien, werkt voor een duur horloge en mooie kleren. Zijn vrouw werkt en zijn kinderen werken hard op school. Hij beloont zichzelf met een diner en hij verdooft zichzelf met een biertje. Op dat moment vraagt de monnik:

“Wat maakt jou gelukkig en wat doe jij dan puur en alleen voor jezelf?”

Volg Bounce Up op Social Media

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *